Ik vind dat een schoon woord, ik. Dolen.
Als ik Michiel Hendryckx zijn nieuwe boek bekijk, ben ik jaloers.
Niet zozeer op wat hij kan, maar wel op wat hij doet: tijd nemen voor zichzelf.
Tijd nemen om te herbronnen.
Ik wil dat ook. Dolen.
Tijdens het dolen kan je fantastisch goed nadenken. Tot jezelf komen. Tot de kern.
Vermits ik nu thuis zit met een verschrikkelijk pijnlijke opstoot van hernia, is dolen precies wat ik ga doen, de volgende dagen.
U vindt mij ergens in de bossen en parken rond Brussel.






2 comments
Comments feed for this article
oktober 29, 2009 bij 8:41 am
JC
Dolen….deuren openen in je geest die je nog niet geopend hebt……die je bewaard hebt voor een speciaal moment.
Verdwaal niet in het dolen, kijk af en toe achterom, naar waar je vandaan komt!
Sterkte met het accepteren van de pijn.
oktober 29, 2009 bij 10:55 am
babsie
Ik zie dat niet als vluchten hé. Ik zie dat als tot mezelf komen.