tweewerf hoera!

* ik ben meter geworden, jawel, ik had het hier nog niet vermeld. Mijn prachtige metekind luistert naar de naam Nausika. We zijn haar zondagnamiddag gaan bezoeken, in de schaduw van de schitterende notelaar in hun tuin lag ze daar te genieten van de warmte van haar mama en van de zon. Zo fier dat ik ben. Zowel op haar mama als op haar.

* ik ben geslaagd voor de test van mijn GO! Joepie! GO= gecertificeerde opleiding, en dat betekent dat ik de volgende acht jaartjes mijn “premie voor competentieontwikkeling” (don’t ask) krijg. Tournée générale!

Motor-blues

Het bestaat. Ik zit ermee. En het doet zeer.

Ons tripje door Picardië was super. Vanavond zal ik zeker nog eens foto’s online zetten, dat is al sinds Venetië geleden merk ik met het diepste schaamrood op mijn wangen.

We zijn woensdagavond vertrokken, het goede weer tegemoet, naar Frans-Vlaanderen. Na een korte stop in Ronse, zijn we in Hazebrouck beland, waar we logeerden op de boerderij. Donderdag beklommen we de Mont des Cats, waar een abdij met nog levende paters is gevestigd. De abdij zelf kan je niet bezoeken, maar hun winkeltje wel, en ze maken heerlijke kaas. Het uitzicht is er schitterend, op een idyllische vallei, lentegroen met wat stipjes zwart-witte koeikes. in Cassel vlijden we ons neder op een terrasje in de zon, en nadien reden we zuidwaarts, naar Saint-Riquier. Waar volgens mijn nonkel de oorsprong van de Deryckeres ligt. Verre achterneven zijn we er niet tegengekomen, wel een schitterende abdij, die baadde in het avondlicht. We hadden er een kamer bij een koppel dat al 62 jaar gelukkig getrouwd is! Heel hun leven samen op hun boerderij gewerkt. ‘t Deed ons wel iets. Vrijdag stond de Somme-vallei op het programma. Het was prachtig weer. We hebben een wandelingske gemaakt op het strand van Le Crotoy en daarna lekker gaan eten, de trotter stelde wederom niet teleur. De chef had een enorme moustache en maakte “lichte” gerechtjes, “comme moi”, zei hij dan, terwijl hij met beide handen zijn dikke buik vastpakte. We hebben onze duimen en vingers afgelikt. Nadien zijn we nog even langs de kust blijven rijden, Saint-Valéry, Ault, Mers-les-Bains… schoon. Ik heb iets met die falaisen, echt. Krijtrotsen en zee, een sublieme combinatie. ’s Avonds sliepen we in een voormalige watermolen, waar we volgens de routard konden genieten van het “glouglou” op de achtergrond. Het was er prachtig, en we waren er zo goed als alleen. Een flesje wijn, wat brood en kaas, en meer moest dat niet zijn, daar op ons terrasje in de avondzon. Frankrijk is en blijft een godenland. Zaterdagochtend zijn we de kathedraal van Beauvais gaan bezoeken. Wauw. Echt. Als je daar in dat koor staat, lijk je rechtstreeks opgenomen te worden in de hemel. Zo te worden overspoeld met licht. Een unieke ervaring. Nadien reden we via Compiègne en de bossen errond, waar we even in verdwaalden, naar Laon. Een schitterend stadje, bovenop een kluit aarde in een voor de rest vlak landschap, met een prachtige kathedraal, wondermooi verlicht ’s avonds. Vooral de torens zijn prachtig, met de ossen erop die in gedachten verzonken van het uitzicht staan te genieten. Een perfecte afsluiter van een heerlijk bende-van-Tim-tourke. Dit wordt een klassieker, zo in de meimaand. Ik zeg het u.

nog een round upje

De zwaluwen gieren weer gezwind door de hemel. Dit jaar waren ze toch wel echt laat. Ik was al ongerust… Maar op twee mei riep mijn ventje mij opeens vanuit zijn hangmat dat ze er waren. En het waren er meer dan één… al is het weer sindsdien eigenlijk wat minder, maar kom. April was zalig, ons weekje aan zee heeft deugd gedaan. We hebben veel gefietst, zelfs tot in Brugge, en in de zee gezwommen. Allez, pootje gebaad. (Of hoe schrijf je dat?)

Dit weekend zijn we met de Deryckeres naar de Ardennen geweest, in Saint-Hubert. Prachtig is het daar, zo groen. Als ik dan terug naar Brussel moet rijden, heb ik wel spijt. We zijn gaan wandelen tussen de herten en de everzwijntjes, en hebben de hele tijd het Viking Kubb spel gespeeld, zalig. We hebben een paar verjaardagen gevierd en moederdag. We hebben van barbeque gedaan. We zijn uitgeregend, maar zondagochtend was de hemel stralend blauw. ‘t Was heerlijk. Fotootjes bij mijn broertje. 

En mijn metekindje is nog niet geboren, net zomin als ukkiemoon twee. De spanning, mensen. Ik check om de vijf minuten mijn gsm. Mijn ventje is 32 geworden. En volgende week gaan we van “bende van Tim” doen. Hij en ik op de moto. Ik kijk er al naar uit.

Tot de volgende absoluut onvolledige round up. Life’s too short to blog.