Mijn blog gebruik ik niet om mijn frustraties te kanaliseren, want scripta manent nogal hier op ‘t internet.

Dat heeft als gevolg dat ik nu weinigskes schrijf, want mijn hoofd en maag zitten vol van waarover ik niets zal schrijven. Dat het overgaat, dat weet ik ook wel. Altijd.

Gelukkig zijn daar nog mijn man en kinders, heerlijk heerlijk. Zaterdagavond zijn we gaan eten bij de Japanner met mijn ouders om hen te bedanken voor de vele uurtjes dat ze op Arne en Lisa passen. Het was heel lekker (sushi, mon amour) en gezellig, behalve dan op ‘t einde, toen ze ineens de beatversie van “Joyeux Anniversaire” oplegden omdat aan een ander tafeltje een feestvarken zat. Dat had echt niet gemoeten.  

Verder ben ik super blij met de zon. En kijk ik super uit naar het b&btje dat ik met mijn hartsvriendinneke ga doen, next week!