en dat meen ik. Heerlijk land. Ik zal er nooit genoeg van krijgen. Gelukkig is het zalig uitgestrekt. Wij zijn er met ons tentje in de koffer heengesnord in juli, en eigenlijk waren we niet van plan om ooit nog terug te keren.

Deze keer zijn we in de Vendée neergestreken. Op een langzaam uitdeinende camping à la ferme met een uitbater die op Robin Williams gelijkt en de hollanders stiekem rauw lust (nee, niet waar, enkel het feit dat ze echt geen letter Frans spreken), al zal hij dat nooit luidop zeggen want het is natuurlijk zijn broodwinning. Er waren een zwembad (correctie: twéé zwembaden, één met een serre erover en één open), een bbq, een tent, twee fietsen, véél boeken, de zee, mooie fietspaden (de Sentier littoral), een mooi stadje of twee (La Rochelle, Les Sables d’Olonnes), er was lekkere wijn, er was een schitterend restaurant met zicht op zee (leve de routard, echt), en er waren mijn drie backertjes, last but not least. Fotootjes op Flickr in aantocht.