You are currently browsing the monthly archive for april 2008.
I don’t like mondays…
Eigenlijk weet ik zelf wel waarom: de weekends zijn zo super dat de maandag telkens een vreselijke ontnuchtering is. Afgelopen exemplaar was er ééntje om duimen en vingers bij af te likken, letterlijk en figuurlijk. Zaterdag zijn we gaan eten, twee tweelingouders die zichzelf eens lekker verwend hebben, uiteraard zonder de twins in kwestie erbij. En het was heerlijk. Mijn ventje en ik werden meegetroond naar Trente in de Leuvense Muntstraat. Een waar genot. Er is geen kaart, enkel zes gerechten, en je kiest zelf of je vier, vijf of zes gangen wil. Na enige aarzeling zijn we dan toch voor de vijf gangen gegaan, wat we ons geen moment hebben beklaagd. Echt tongstrelende gerechten. En het oog kreeg ook wat het wou, wow. De ober was fantastisch, hij gaf bij elk gerecht en bij elke wijn een lyrische uitleg. Het grappige was dat ik nog bij hem in de klas bleek te hebben gezeten in de lagere school… en we wisten allebei elkaars naam nog. De rekening was gepeperd, maar we hebben hem met de glimlach betaald. Al vond mijn ventje dat de porties misschien toch wel iets royaler hadden gemogen. Maar voor de rest: als je iets speciaals te vieren hebt (als je dertig wordt of misschien zelfs als je dertig jaar getrouwd bent, of als het helemaal niets met dertig te maken heeft): Trente is een aanrader.
Zondag baadde ons tuintje zo zalig in het zonlicht dat we besloten om helemaal nergens naar toe te rijden en gewoon heerlijk te genieten thuis. Aangestoken door de heerlijke geuren van onze achterburen besloten we ook te barbecueen, en we kregen er gratis en voor niets Griekse live-muziek bij, die van bij dezelfde buren kwam overgewaaid. De kinderen hebben zich de hele middag geamuseerd in de hangmat, en wij zaten daar licht aangeschoten en mateloos tevreden naar te kijken. Meer moest dat niet zijn.
is het zalig vertoeven. Echt. Mijn ventje en ik, wij kunnen daar van meespreken. Wij zijn allebei verliefd geworden op le pays des collines. Als je op zoek bent naar rust, naar vogeltjesgekwinkelier, mooie wandelingen, beestjes-in-de-wei en stevige fietstochten, zoek dan niet verder. Giorgia ontvangt je met open armen, en de table d’hôtes is ook een aanrader. Het was genieten. Het weer was ook schitterend, en mijn nieuwe fiets is meer dan goedgekeurd. Mijn nieuwe fiets en ik, wij gaan nog ogen doen opentrekken, dat zeg ik u. De kluisberg hebben wij alvast bedwongen, mijn nieuwe fiets en ik. En binnen twee jaar, zullen mijn nieuwe fiets en ik boven op de Ventoux staan. Oh jawel. En ondertussen supporteren wij voor Martine, dat spreekt.
Badderen in een bad op pootjes, heerlijk.
Luieren met zicht op oneindige weidse heuvellandschappen, heerlijk.
Terug in de realiteit terecht komen op maandag: verschrikkelijk.
is wat ik ben. Zo. onwaarschijnlijk. moe.
Gisteren wederom drie examens doorsparteld. Met redelijk tot veel succes. Maar toen ze éénmaal voorbij waren, volgde de klap. Onherroepelijk. Opeens had ik hoofdpijn, lage rugpijn, en een kop vol snot.
En het werk hier is spijtig genoeg ook niet door de kaboutertjes overgenomen terwijl ik thuis zat te studeren…
Enfin. Genoeg geklaagd, er is veel moois om naar uit te kijken, te beginnen met een zonnig weekendje dat ik geheel alleen met mijn ventje ga spenderen, ver weg van alles en iedereen. In een b&b. Joepie! En mijn nieuwe fiets ga ik ook eens deftig uittesten dees weekend. Jochei!
Maar eerst ga ik slapen. (Na de kindjes van school te hebben gehaald, ze eten te hebben gegeven, ze te hebben gewassen, een verhaaltje te hebben verteld en ze in hun bedjes te hebben gekegeld, uiteraard.)
Had ik al gezegd dat ik moe ben?
Wow. I love it. De ronde van Vlaanderen. Ons Volderke heeft dat goed gedaan.
omdat ik ze schitterend vind.
“There is always some madness in love. But there is also always some reason in madness.”
“Il faut avoir une musique intérieure pour faire danser les peuples.”
met de groeten van Friedrich Nietzsche, en wie denkt dat dit een aprilgraptje is, die heeft daar het volste recht toe.
Recente reacties