reikhalzend

kijk ik uit naar lente. Vandaag schijnt de zon in mijn zij, hier aan mijn bureautje, en dat doet deugd. Dat kunt ge niet geloven. Meer deugddoende dingen uit het leventje van babsie:

* samen met mijn ventje ons fotoboek van Cuba samenstellen (leve de Hema-on-line fotoboeken) en eventjes terug ginder zijn

* naar Katarakt kijken, met enige vertraging. ‘t is schoon, vind ik.

* met mijn beste vriendin naar “Il ya longtemps que je t’aime” gaan kijken, en Kirstin Scott Thomas mogen aanschouwen in levende lijve, met dank aan radio 1. Kippenvel, zowel de film als de madame zelve.

* de camping uitzoeken waar we dit jaar onze vakantie gaan doorbrengen, heerlijk vooruitzicht.

* Hasse gaan bezoeken, de jongste telg van onze familie, en zien dat het goed is, pril geluk.

* een prachtige nieuwe fiets mogen uitkiezen, voor mijn verjaardag.

* met mijn ventje naar “No country for old men” gaan kijken. Alweer kippenvel, maar om een heel andere reden nu.

* met mijn schoonmama en schoonzusje gaan shoppen, en een mooi rokje en topje cadeau krijgen, dat de lente er nu maar eens rap werk van maakt, sie!

* gaan eten met heel de bende, omi, opa, vier (schoon)kinders en vier kleinkinders, en ‘t was lekker, gezellig en ontspannend. En restaurant met een aparte ruimte voor de kindjes, met ballenbad en alles, een waar genot. Voor alle tien.

* gaan eten met mijn ventje in ons favoriete Japanse restaurant, op mijn verjaardag. Puur genot.

* gaan wandelen op het strand in de ijskoude wind, met mijn stralende hoogzwangere schoonzusje en haar man, mijn broer-lief. Ik tel af. En ik ben by far niet de enige

* eindelijk beginnen schrijven aan mijn eindwerk, en ik ben meteen goed op dreef, al zeg ik het zelf. Ik zie het weer wat beter zitten. Al zal juni er verdomd snel zijn…

joker

Het huishouden, meiden, daar zet ik even mijn joker op in. Dat gaat me te ver, wijvenweek, oké, maar er zijn grenzen.

Kruimels vraagje, daar wil ik wel graag op antwoorden.

Wat alleen mijn man met mij kan, dat is niet min: hij zorgt ervoor dat ik alles aandurf, en ook aankàn.
Zoals: leren autorijden, leren zeilen, bij hem vanachter op de moto kruipen, gaan stappen op smalle richeltjes in de bergen…
Maar ook: mijn huishouden, mijn kinderen èn mijn job combineren met mijn studies. Met succes. Dat lukt omdat hij in mij gelooft, omdat hij mij graag ziet. En dat merk ik aan alles. Hij maakt van mij een betere versie van mezelf.

[wijvenweek] mannen

Mannen. Ik ben een fan. Nee, echt.

Ik hou enorm van mijn ventje, van mijn zoontje, van mijn broers, van mijn vader en mijn schoonvader. Van de vader van mijn vader hield ik nog het meeste van al. En dan zijn er nog een stuk of wat mannen die ik vrienden zou kunnen noemen, sommigen zijn collega’s, anderen vrienden van mijn ventje, nog anderen familie. Voor sommige mannen heb ik in ‘t geheim een boontje. Andere mannen zie ik nooit meer, maar zal ik nooit vergeten. Er zijn er op wie ik hopeloos verliefd ben geweest. Ik heb daar geen miserie mee, met mijn mannen. Ik koester hen, of mijn herinneringen aan hen. Mijn leven zou maar saai zijn zonder mannen.

Er is maar één ding dat ze niet kunnen: mijn vriendinnen vervangen.

[wijvenweek] stokje

My Stuff (via sunnymoon)

Home

Favorite art: een schilderij van An Van Herreweghe, met een gedicht op van haar vader, Hubert Van Herreweghe, gekregen van mama en papa als geboortecadeau voor Arne en Lisa.
Sheets: Lakens?!? euh, bij de Ikea?
Coffee-maker: crema e gusto van Lavazza, gemaakt in mijn espressoapparaat, een nieuwjaarscadeautje van mijn ventje.
Pets: nope, twee kleuters will do.
Where do you live? Op de Koekelberg.
Favorite neighborhood restaurant? Paradiso, Arcadi
Favorite cocktail? Mojito, nog steeds niet genoeg van gekregen.
Blackberry or Treo? bellen en sms-en, meer moet dat ding niet doen van mij.
Favorite charity? Mijn dagelijkse goede daad, dat kan vanalles zijn, maar in stilte. En zeker niet altijd in valuta uit te drukken.

Clothes

Jeans: .. koop ik als de pijpen lang genoeg zijn.
Sneakers: één paar nikes, die ik zelden draag
T-Shirt: grotendeels in de H&M
Day bag: m’n leren rugzakje van Luigi. Ooit, beste lezeressen, zal dat niet meer te betalen zijn.
Evening bag: de avond is het vervolg van de dag, geen tijd om tasjes te gaan wisselen, toch?
Favorite discovery? contactlenzen.
Who inspires you? dat kan eigenlijk echt elke mens zijn die ik tegenkom.
Necessary extravagance? lingerie, rode wijn, champagne, massage, goede kapper, reizen en reisjes…hmmmmmmmm.

Beauty products

Lipstick: lippenbalsem van de bodyshop (cranberry).
Mascara: maybelline
Shampoo: Gliss Kur
Moisturizer: de blauwe pot van nivea.
Hair product: Gliss Kur
Perfume: Allure sensuelle van Chanel. En geen andere.
Toothpaste: sensodyne pro glasur
Soap: wisselend, nu bodyshop
Nail polish color: wit of transparant, in Cuba eens voor bordeaux gegaan, so not me.

[wijvenweek]: ik doe mee!

‘t Is wijvenweek deze week, en omdat het initiatief van twee fantastische blogmadammen komt, doe ik met volle goesting mee. We hebben thema’s gekregen om over te schrijven, en ik heb dat van gisteren al gemist, toen ging het over ons lijf, en vandaag over shoppen. Jawel. Ik kluts ze dan maar eventjes samen.

Mijn lijf. Mijn lijf is een echt wijvenlijf, dat moet gezegd. Al heb ik het toch al eens voorgehad in een winkel waar een stokoud wijveke achter de toonbank stond dat me gevraagd werd “en wa zalt voor u zijn, meneer?” Uniek, werkelijk. Ik heb namelijk een pronte bos hout voor de deur, as they say. En néé, ik ben daar niet onverdeeld gelukkig mede. Als prille tiener vond ik het verschrikkelijk, al die erwtjes rondom mij, en ik zat daar al met mijn appelsientjes. Nadien heb ik er wel de voordelen van ontdekt, hoor. Maar tegen dat ik die slobbertruien durfde te ruilen voor een v-hals… Nu vind ik het vooral vervelend als ik moet rennen voor de bus of de trein. Nee, maar echt. Dat is niet grappig. Verder heb ik zoals gezegd een echt wijvenlijf, en voor alle duidelijkheid: een wijvenlijf, dat betekent rondingen. En die heb ik dus. Ik ben daar fier op, echt. Ik krijg ook veel goedkeurende blikken en complimentjes, dat helpt natuurlijk. En een man hebben die zot is van uw lijf, dat helpt ook. Dat maakt dat ge eens heel hard kunt lachen als er weer eens één of andere bonenstaak van een actrice zegt dat ze zou zelfmoord plegen als ze maatje 44 had. Verder ben ik fier op mij haar, op mijn gezicht, op mijn benen, op mijn lengte en op mijn handen. Mijn buikje, dat heeft een tweelingstorm doorstaan, dus als ik soms wat sipjes naar mijn litteken en striemen sta te staren, dan denk ik aan mijn twee wondertjes en dan zeg ik tegen mijn buik: goed gedaan, meid! Maar wat sit-ups zouden geen kwaad kunnen, I know, I know.

Over naar mijn shopgedrag. Ik ben ook op dat gebied een echt wijveke, vrees ik. Ik shop om frustraties te compenseren. Na bijvoorbeeld een examen of tijdens de pms-periode wordt er hier dan ook duchtig met de pincode gegoocheld. Maar ik ben geen schoenenverzamelaarster, noch heb ik vijfhonderd verschillende rokskes en bloezekes. Ook handtassen en andere accessoires zijn niet aan mij besteed. En het huishoudelijke shoppen (lees: naar de Colruyt gaan) daar heb ik een broertje dood aan. Gelukkig moet ik alleen maar lijstjes maken, mijn ventje doet de rest. Nee, ik shop het liefste kleren voor de kindjes (zalig toch, dat past altijd en die staan met alles), boeken, prentenboeken voor de kindjes (en voor mezelve), cd’s (ja nog steeds, ik ben zeer oud gestempeld op dat gebied, geen i-pod aan mijn lijf), cadeautjes (liefst voor mijn vriendinnen, broers, schoonzusjes en het allerliefst voor mijn ventje) en kleren en schoenen en verwennerij voor mezelf. Verwennerij as in bodycrèmekes en haarmaskerkes en zo. Maar ik shop het liefst alleen, vreemd genoeg. Ik doe dat graag op mijn eigen tempo, zonder te moeten rekening houden met iemand anders zijn of haar tempo. Ik wil ook niet graag commentaar als ik uit het pashokje kom. Uiteraard wil ik wel bàkken complimentjes van mijn ventje als ik met mijn nieuwste aanwinst(en) thuis kom. Ik ga ook altijd alles meteen aandoen wat ik gekocht heb, en dan paradeer ik voor hem. Maar in de winkel kies ik zelf. Alleen. Grote uitzondering op de regel: mijn mama. Die mag wel mee. Het leukste shopmoment van de laatste jaren was trouwens zonder enige twijfel mijn trouwkleed uitkiezen, samen met mijn mama. Dat was zooooooooo plezant jong, al die prinsessenkleren. Ik vind dat echt superjammer dat ik dat nu nooit meer ga kunnen dragen, dat kleed. Oh, en niet te vergeten onze trouwringen, natuurlijk. Dat was ook een prachtig moment daar in Antwerpen met mijn toen nog toekomstig ventje. Ik zou het anders nooit gedurfd hebben, zo’n mooi juweel kopen. Nog elke keer moet ik er spontaan van glimlachen als mijn blik erop valt. Omdat het zo’n mooie ring is, en omdat het zo’n mooi symbool is, en omdat het zo’n mooie herinneringen oproept.

Enfin. Qua wijvenweek volstaat dit. Tot morgen!

woehaha

schaamteloos overgenomen van Demus, maar ik wil deze echt zelf posten.

“Don’t you know the Dewey decimal system?”

in de categorie: vrije vertalingen

Hangt er al een tijdje een Plaizier-kaartje op bij mijn (hoe heet je dat eigenlijk) deel-van-het-eiland op ‘t werk, en ik zweer het je: de meesten vatten ‘m niet. Huh?

Ik vind ‘m zalig. Helemaal my kind of humor. Ik ben er mij van bewust dat het aan mij kan liggen. En ik citeer:

“Il y a un vent dans la maison.

Er is een vent in huis.”

zonnig maantje

is terug! En hoe! Joepie !

Allen daarheen.

thee-tijd

Wat Koen schrijft. Ook hier zijn de virusjes lelijk huis aan ‘t houden. Thee dus. En soep. En strepsils. Slaap wel.

wtf

In de zoektermen die gebruikt werden om hier op deze blog terecht te komen vandaag een uitzonderlijke kwestie:

“kat heeft krokus gegeten wat nu?”

En? Zouden ze iets wijzer geworden zijn?

‘t Is natuurlijk eens iets anders dan dat eeuwige Lien van de Kelder.