want ik wil echt helemaal geen graf. Ik hou niet van kerkhoven. Ik hou niet van het idee van een kist in de grond met een kille steen er bovenop. Gisteren hadden we het erover, mijn ventje en ik. Gelukkig willen wij allebei hetzelfde.

“Ze zegt ik wil gecremeerd worden zegt ze.

Ik zeg cremeren doet mij altijd aan taartjes denken.

Ik ben bang voor vuur zeg ik. Gooi mij maar in zee.

Wegwaaien zegt ze.

Ik zeg en als de wind verkeerd staat.

Geen mens vindt mij ooit terug zegt ze. Niemand zal weten hoeveel tanden ik nog had.

Behalve ik zeg ik.

Hoeveel zegt ze.

21.”

Uit: Ward Comblez: he do the life in different voices, van Josse de Pauw