is echt heerlijk. Want wat ben je dan al groot, en wat kan en weet je al veel. En tegelijkertijd moet het leven nog helemaal niets van je. Spelen en fantaseren, dat is je belangrijkste tijdverdrijf. En dat doe je dan ook met verve.

Ik hou er ongelooflijk van om te kijken naar mijn kinderen als ze aan het spelen, tekenen, schilderen, puzzelen, kralen rijgen, enz zijn. Meestal beginnen ze dan spontaan te zingen.

Samen boekjes lezen is ook altijd een hoogtepunt. Met stip op nummer één op dit moment: een heerlijk klein boekje over prins Valentijn, een schaap dat niet graag zijn bril opzet en daardoor altijd alles wazig ziet, en die verliefd wordt op Berendien, wat de woede en de jaloezie opwekt van de andere vrouwelijke schaapkens. Dat vinden ze heerlijk (vooral Lisa), hoe die vrouwelijke schapen zich de haren/plukken wol uit het lijf trekken van nijd. “Wat heeft zij dat wij niet hebben?” Blijkbaar is dat ook voor hen al zeer herkenbaar als gevoel. Gek.

Of, een all time favorite: Floddertje. O ja. Super toch, zo’n meisje dat er altijd in slaagt zich verschrikkelijk vies te maken. Mama is ziek en Floddertje wil soep voor haar koken, maar tijdens het mixen spat ze de hele keuken, zichzelf en haar hondje volledig onder… en mijn kinderen bescheuren zich van het lachen.   

Daarnet zei onze Arne opeens “mijn moedertje…” en hij gaf mij een dikke knuffel. Zooooooo schattig. Ik smolt als was. Hij weet het wel, hoe hij zijn mama moet aanpakken. Net zoals Lisa perfect weet hoe ze van haar vader alles gedaan kan krijgen.