samen met hun mannen, of zonder.

Nog wat trouwplannerij: we hebben een fotograaf uitgekozen, we hebben onze mini-honeymoon vastgelegd (de week vlak na onze trouw nemen we een weekje) en het wordt een zeilvakantie bij Corfu, hoezee! Ook de ringen zijn gekozen, bij Wim Meeussen in Antwerpen. De traiteur is meer dan goedgekeurd na de proeverij (hopscheuten! oh zaligheid!) en het weekend van de eerste mei gaan we naar Frankrijk onze zelfontdekte bubbelende godendrank ophalen. Onze enige Koekelbergse Vlaamsche schepen wil ons trouwen. Nu nog de uitnodigingen, de kledij van de bruidegom en de bruidskindjes en de notaris. En dan zijn we er zowat door, door ons lijstje. Wow. Bezint eer ge eraan begint, gasten! Maar als ge zo zot te krijgen zijt, geniet er dan van. Met volle teugen. Want het is plezant. Echt.

De Paasvakantie was heerlijk, veel te rap voorbij. De zomer was in ‘t land, ook in de Oostkantons en daar zaten wij! Te genieten van de CD van het Oinkbeest.

Zo’n aanrader voor al wie kleuters in huis heeft.  Arne en Lisa zijn er zot van. Net zoals hun mama en nonkels destijds. Mooie muziek en mooie boodschap. Suikerzoet, dat wel. Mijn tante was er ook, en dat was echt tof. We hebben gegiecheld als de eerste de beste bende huppeltrutjes van dertien. Dat doet me eraan denken. Ik heb ooit op een scoutskamp met als thema Hollywood de oscar van de giechel gekregen. Niet geheel onterecht, waarschijnlijk ! Anyway. Het is daar een beetje het einde van de wereld. En dat voelt goed. Glooiende weiden, koeien. Leeuweriken. Mooie dorpjes. Café’s die speciaal voor ons opendoen en waar we hardgekookte gekleurde eieren krijgen. Ik vind dat puur geluk, ik.

Zaterdag ging ik naar de match van ‘t Gareel, want ze staan eerste met nog één speeldag te gaan, en als ze nu zaterdag winnen, dat zijn ze kampioen! En dat in hun dertigjarige jubilé-jaar. Enfin, ge begrijpt. ‘t Was daar een gejoel en een tandengeknars en een gevloek, tot de beslissende goal viel. Oef. Zelfs mijne papa is komen kijken, dus mijne sjoe kon niet anders dan zich met verve van zijn verdedigende taak te kwijten. Nee, de hele ploeg is echt een crèmeke. Hopelijk maken ze het de zaterdag af en dan kan het champagnezuipen beginnen! Onwaarschijnlijk hoe zot ge wordt, zo naast dat veld. Ik, ja. Straf.

Mijn lievelingsneefke is drie jaar nu, en dat moest natuurlijk ook uitgebreid gevierd worden. Met een zonovergoten tuinfeestje. En zondag hadden we dan nog rendez-vous in Planckendael. Mijn kindjes hebben weer een vakantie achter de rug om u tegen te zeggen. En de mama heeft er ook van genoten. Zeker de tweede week, toen de rug weer wat mee wou. 

Mooi, maar voorbij. Want gisteren was het weer werkendag en vandaag terug naar school. Back to reality, dus. Het gaat hier nog stuiven, de komende weken. Ik zet me schrap zo tot half juni. En dan moogt ge binnen mijn gehoorsafstand het woord school noch het woord studeren nog luidop uitspreken, compañeros! Of… dat ziet ge dan wel, wat dan. Maar ‘t zal niet grappig zijn.