Nu ik toch over mijn boontjes aan het biechten ben: ik heb ook een virtueel boontje voor iemand. Die ik nota bene nog nooit in levende lijve heb gezien. Maar zijn blog lees ik al héél lang. Het was één van de eerste blogs die ik ben beginnen lezen en volgen, eigenlijk. Na sunnymoon, dan. Maar die ken ik dan weer wel levend en lijf.

Opeens was ik virtueel verliefd. En dat kwam door deze post. Don’t ask. Maar ik vond het gewoon super schattig, hoe hij over zijn potje pudding schreef. Voordien las ik eigenlijk vooral gretig de stuksjes van Littl-Q alginder. Maar sinds dat berichtje ben ik verloren. Hihi  

*bloost*