* ik heb ze eindelijk gevonden, de bottekes van mijn leven! Mèt korting. Yess! Mijn dag kan niet meer stuk. (Ik ben een echt vrouwtje, jaja.)
* gelezen op tinternet: de divacup! Lees en oordeel zelf, dames. (Heren niet dus, inderdaad.) Zelf moet ik precies nog even aan het idee wennen. Maar helemaal tegen ben ik toch niet. Denk ik.
* wat doe jij als je onder stress staat? Als je die spanningen niet meer zo simpel van je af kan schudden, als je ligt te woelen in bed, al ben je doodmoe? Als je rug pijn doet?
Ik heb ontdekt dat niet chocola, niet een glaasje rode wijn, niet een wandeling, niets van dat al mij helpen kan. Alleen maar: old friends. Ik belde de één, sprak af met de ander, liep er nog één toevallig tegen het lijf. Mijn beste ze-had-m’n moeder-kunnen-zijn-vriendin. Mijn lievelingsneef. Een dierbare ex-collega. Mijn broer en schoonzus. En hop: ik voel me alweer stukken rustiger en blijer. Merci, folks. Ik zie jullie graag.
En dat mijn liefste mij gisteren het werk uit handen heeft genomen door de kindjes in bad en in bed te stoppen zodat ik naar de les body-balance kon en daarna in de sauna, dat heeft ook een serieus verschil gemaakt. Merci, hé, bolje. Kom nu maar op, werk. En studie. En wat-weet-ik-al. Ik versla jullie. Zonder probleem.






4 comments
Comments feed for this article
januari 26, 2007 bij 3:04 pm
Lebbercherrie
Mmh, over het juiste paar botten zoeken en vinden kan ik echter ook serieus wat lullen, hhor. En last time I checked was ik nog een manneke.
januari 26, 2007 bij 4:47 pm
framboos
Zonder zever: ik heb bewondering voor wat je doet.. tegelijk studeren, werken, kinderen opvoeden, een relatie,… dan moet je al ongelooflijk stressbestendig zijn dunkt me
januari 26, 2007 bij 6:17 pm
Tantieris
Mijn early-thirty-jaren zijn al even voorbij en toch zit ik nog in hetzelfde stramien als jij. Het heeft, volgens mij, ook wel te maken met de leeftijd van je kinderen. Ik merk dat mensen van mijn leeftijd (ahum,ahum) met meestal kinderen die beginnen te puberen het iets rustiger aan doen en veeeeeel meer tijd hebben om met hun eigen dromen en plannen bezig te zijn. Dus ik neem me maar voor om nu te genieten van mijn bijna-vierjarige en dus verder lijstjes te maken van hier tot Tokio. Ook leuk !
januari 31, 2007 bij 1:25 pm
babsie
Tantieris, je hebt overschot van gelijk. Dat het zo druk is, zal idd vooral veel te maken hebben met het feit dat hier twee kleuters ronddribbelen.
En ik besef ook maar al te goed dat ze maar één keertje zoals nu zullen zijn… het is meestal echt genieten. Vooral van wat ze allemaal vertellen. Hun redeneringen zijn soms ronduit schitterend. Maar soms ben ik ook gewoon blij als ze in hun bed liggen en ik in de zetel kan ploffen.