Mannekes, we zullen er kort over zijn: met zo’n nummer één wil niemand verder nog in die lijst figureren. Toch wil ik iedereen bedanken die op mij gestemd heeft. Dat doet deugd. En verder doe ik gewoon voort zoals ik bezig was. Zolang ik er mij mee amuseer, tenminste. Dat spreekt.

Schrijven, ik heb het altijd tof gevonden. Als sinds mijn twaalfde heb ik een dagboek. Toen schreef ik trouwens naar mijn virtueel vriendje Christian, genoemd naar de hoofdpersoon uit “Kinderen van moeder aarde” van mijn toenmalige lievelingsauteur Thea Beckman. Hihi. 

Nu ben ik vooral blij dat ik op deze manier een paar zielsverwanten heb leren kennen die ik anders nooit tegen het (virtuele) lijf zou gelopen zijn, wegens veel te drukke agenda en reeds veel te vol adresboekje. Zoals demus & littl’q, molady, lilith, michael, dipfico…

Hopelijk allemaal nog lang en veel. Cheers!