terug van niet weggeweest

Bloggen, het is toch wel een beetje verslavend. Ook al had ik absoluut geen tijd, toch heb ik sommige blogjes stiekem nog gevolgd. En ontelbaar zijn de keren dat ik gedacht heb: hier kan ik een tof stuksje over schrijven op m’n blog. Doch helaas, het kon echt niet.
Heden is het vrijdag, en er zijn en paar weken gepasseerd sinds m’n laatste schrijfsel. Er is zo veel dat ik met jullie wil delen. En bref dan maar:

• mijn drie laatste examens ben ik zonder kleerscheuren doorgesparteld. De avond van de bewuste dag waarop ik drie schriftelijke examens heb afgelegd, ben ik, toen ik mijn kindjes in bed had gelegd, eventjes op bed gaan liggen. Ik ben er pas de volgende ochtend weer uit gestrompeld. Ik kon gewoonweg niet meer.
• zaterdag één juli is het prrrrrrrrroclamatie. Ik hou jullie posted.
• mijn directe baas op het werk is ondertussen bijna drie weken met verlof. En ze blijft nog twee weken weg. Dit betekende voor mij mijn vuurdoop. Er was nog zoveel waarop ik standaard antwoordde: “dat moet je aan M. (mijn chef dus) vragen”. Waar ik nu dus steeds zelf een antwoord/oplossing voor moet zoeken. Maar al staat het water me soms aan de lippen, wij geven niet en nooit op. Het is een boeiende en leerrijke maar vooral supervermoeiende periode. Gelukkig krijg ik veel krediet van onze collega’s, ze hebben er veel begrip voor als ik iets niet meteen weet.
• Arne en Lisa doen het goed, we hebben ons eerste oudercontact achter de rug. Het doet deugd om iets wat je intuïtief wel weet ook bevestigd te krijgen door hun juf.
• mijn broertje en schoonzusje zijn terug van hun reis naar Peru en Bolivië en ze zien er stralend uit.
• en de kogel is door de kerk: we hebben onze trouwlocatie gevonden en ik moet zeggen mensen: het overtreft mijn stoutste dromen. WOW. Meer uitlegt volgt, ooit.
• nog twee weken en het is echt vakantie! een weekje met de rugzak de bergen in en twee weekjes kamperen met de kids: ik zie het helemaal zitten.
• en Lien en Koekie moeten ophouden met mij zo in spanning te houden!!! Neenee. Ik duim voor hen. Het worden mooie tijden.

Tot gauw, en merci voor het wachten!

blogging life

Het leven draait om keuzes maken. Ik heb gekozen voor kinderen. Voor studeren. Voor mijn werk. Voor sporten. En dan heb ik ook nog mijn familie en mijn schoonfamilie. En enkele erg goede vrienden. En nog een paar dingen die ik nu vergeet. En oh ja… dan heb ik ook nog: een blog.
Ik heb nagedacht, dit weekend. Naar aanleiding van een gesprek. Met wie, waarover, het doet er hier niet toe. Maar feit is, dat mijn blog, noch het lezen van andere blogs, tot mijn top drie prioriteitenlijstje van de volgende maanden behoort.
Zoals ik al zei: het leven draait om keuzes maken. Gelukkig zijn er feedreaders, zodat jullie hier niet telkens onverrichterzake zullen naartoe surfen. En gelukkig staat er een hittegolf voor de deur, zodat jullie ook wat anders te doen zullen hebben dan voor de pc te hangen.
Ondertussen ga ik voluit voor mijn prioriteiten. En ik verwacht van u allen hetzelfde. Succes!

mother and child

Maar dan bij de bonobo’s in Planckendael. Ik smolt.

frrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrisjes

Het Leuvense stadhuis ziet er super uit bij nachte, deze dagen. Bent u in de buurt, drop dan by, ’t is echt de moeite.
Verder draai ik vandaag in vrijdag-mode. Rustig uitbollen naar ’t weekend, dus. Straks met mijn liefje gaan chillen in een sauna-complex… zaaaalig. Lekker opwarmen. ’t Is verdorie vandoen. Gisteren kregen we trouwens een interessant staaltje proza in onze mailbox, met de complimenten van de big chief alhier:

“Aan alle personeelsleden

Gelet op de weersomstandigheden en het feit dat de temperatuur in sommige bureau’s is gedaald tot in de buurt van het wettelijk minimum, verleent de directie aan het personeel, conform de wetgeving, de toelating om naar de cafetaria te gaan, en er, op 1 en 2 juni 2006, op kosten van de KB een warm drankje te nuttigen.”

Santé!