Dat mijn blog verwijst naar de sprookjes van duizend en één nacht, is natuurlijk niet echt toevallig. Ik heb iets met de sfeer van duizend en één nacht.
Zeker sinds ik eind september met mijn lief naar Marrakech ben gereisd.
Alles ga ik hierover niet aan jullie nieuwsgierige neusjes hangen, maar wat jullie mogen weten is dat mijn lief gewacht heeft tot we in een prachtige Riad zaten.
Dat hij daar onder het nuttigen van een vers glaasje sap opeens het eerste deel van de sprookjes bovenhaalde.
Dat hij een PRACHTIG gedicht voorlas – jaja, u staat versteld maar in de sprookjes wordt veel gebruik gemaakt van korte gedichtjes.
En dat hij daarna een vraag stelde.
Waar ik volmondig “ja” op antwoordde.
En waarop meestal een groot feest volgt…