lovely weekend

Vrijdag kwam ik thuis en mijn weekend had werkelijk op geen enkele andere manier beter kunnen beginnen dan hoe het begon: met mijn ventje die mij zomaar een bloemeke gaf, zo schoon! Wat is hij toch een schatje hé. (Ik heb ook ‘t één en ‘t ander voor hem in gedachten, maar dat is nog een verrassing, sssssssst.) We zijn dan met ons viertjes gaan eten in onze favoriete ik-heb-even-geen-zin-om-te-koken-Italiaan bij ons in de buurt.

Zaterdag mochten de kindjes naar een verjaardagsfeestje in het dinomuseum, oh joy. Mijn ventje en ik zijn tussendoor naar Leuven gereden, mijn mama had advies nodig van haar ingenieur/schoonzoon. Altijd leuk, koffieklasj met mijn mama en papa. Zaterdagavond zijn we nog naar de Ikea gereden, na vijf uur viel het daar nog mee qua drukte, en dan hebben we daar ook maar meteen Zweedse ballekes gegeten.

Zondag mochten de kindjes naar een ander verjaardagsfeestje (‘t kan inderdaad niet op) en dan zijn mijn ventje en ik tussendoor gaan eten in de school van mijn tanteke en mijn broerke in Lennik. Alwaar ik mijn favoriete one night stand-bv heb gespot. Serieus! Mèt zijn ravissante madame aan zijn zijde, dat wel. (Dus was mijn ventje ook content.) En echt waar: ook in ‘t echt is hij sexy as hell. Met zijn grijze krullen. En zijn brede grijns. Wie niet weet over wie ik het heb, mag het in de comments nekeer vragen

En nadien heb ik nog gestreken, dat ook. Dat was iets minder lovely, maar als het weer eens gebeurd is, ben ik altijd super opgelucht. Het einde van Oud België was schoon.

Nu is het dus alweer maandag, menskens. En vanaf morgen ben ik terug een studentje. Jaja.

één van de allermooiste die ik ken

…noem het een late gedichtendag of een vroege valentijn.

Leda

Come not with kisses
not with caresses
of hands and lips and murmurings;
come with a hiss of wings
and sea-touch tip of a beak
and treading of wet-webbed, wave-working feet
into the marsh-soft belly.

D.H. Lawrence

theater

een echt goed stuk zien, ik kan daar ongelooflijk deugd van hebben. Vrijdagavond zijn mijn liefste en ik in Gent naar “The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-ups of Alabama” gaan kijken. Schitterend.

En dinsdag ben ik met mijn grote kleine broer-die-bijna-papa wordt (en ikke dus meter! voor de derde keer!) en zijn vriend Rogier naar “Missie” gaan kijken, met Bruno Vanden Broecke, een tekst van David Van Reybroeck. Schoon.

Allez, we kunnen er weer even tegen. Vandaag had ik trouwens voor de eerste keer dit jaar een echt lentegevoel. Zalig! En volgende week begin ik eraan: dan heb ik mijn eerste les. In Leuven. Ik heb er goesting in. Echt.

wysiwyg

… dat is voor mij zowat het allerbelangrijkste vriendschapscriterium. What you see is what you get. Geen hypocrisie. En geen verborgen agenda’s. God, wat heb ik daar een hekel aan zeg, aan hidden agenda’s. Wees gewoon jezelf, dan doet ge al gek genoeg, zoals mijn mama altijd tegen mij zei. Niet geheel zonder reden, ik weet het.

Maar wat ik bedoel is dat ik ben wie ik ben en dat ik bedoel wat ik zeg. En dat ik van diegenen die mij omringen hetzelfde verwacht. Zo moeilijk is dat toch niet? In tegendeel, het maakt alles juist veel en veel gemakkelijker. Echt waar.

al wie dit leest…

ik bedacht opeens dat mijn kinderen nu kunnen lezen. As in: alles kunnen lezen en begrijpen wat ik opschrijf. Whoehoe! De dag dat ik weet dat ze mijn blog lezen, haak ik af. Er zijn grenzen aan alles hé. Ik moet sowieso misschien al eens beginnen met mijn archief eraf te halen. Sommige ontboezemingen zijn toch pas voor als ze minstens 18plus zijn ofzo. Als dat allemaal tegen mij gebruikt zal worden door twee loslopende pubers… pfoe.

over kogels en kerken

Er zijn er een paar door, kogels door de kerk bedoel ik. En dat voelt goed. Opluchting. Puzzelstukjes die op hun plaats vallen.

Ik ga terug studeren! Ik begin straks al, met het tweede semester aan de KUL. Joepie! En het wordt… (jawel, ik heb naar mijn hart en mijn buik geluisterd) familiale en seksuologische wetenschappen!

Ik ga terug vier/vijfden werken. En ik zie het volledig zitten, sie. Echt.

Wish me luck, you all!

een jaar in facebook-statussen

(had Lilith me al voorgedaan)

babsie…

(in januari)

heeft gister te weinig gegeten en te veel goedkope schuimwijn gedronken

haat metro-boulot-dodo.

maakt samen met haar broers een boekske om ons moeder in de bloemekes te zetten nu ze bijna op tram 6 zit.

(in februari)

zal vanaf heden niet meer beleefd blijven tegen Franstalige enquêteurs die aan haar vaste lijn hangen terwijl ze wil studeren

zag vanochtend een ridder en een prinses naar school vertrekken

lalalalente, wanneer?

(in maart)

heeft genoten van een nachtje in het Hasseltse Hemelhuys met haar beste vriendinneke!

vond het super om al de scouts-derde-leuven menskes terug te zien na al die tijd… allemaal mèt kinderschaar, amai!

(in april)

vindt dat die aprilse grillen nu lang genoeg geduurd hebben. Zou het helpen als ik alle kalenderblaadjes van april er al afscheur?

terraske alhier, pick-nickske aldaar… zelf onze barbeque hebben we al eens bovengehaald! olé

(in mei)

wacht vol ongeduld op haar tweede metekindje…

is terug begonnen met verbouwingsfase ikbendetelkwijt. Stof overal. *hatsjoem*

(in juni)

was weer eventjes scoutsleidster deze zondag. Verjaardagsfeestje van Arne en Lisa voor 15 klasgenootjes. ‘t Was heerlijk!

heeft een huis met een groot gat erin. En is aan het puin ruimen…

wil een terrasje doen! Ober, een mojito graag

nog één dagje ben ik een kleutermama

(in juli)

heeft een zalig zeelandweekendje achter de rug met haar ventje: b&btje, lekker restaurantje, dagje zeilen… mmmmmmmmmmmmmmh. En dan nu: back in the ussr. Euh back in de bib.

heeft haren buro uitgemest en voelt zich gelijk een nieuw mens

is gisteren ontrouw geweest aan haar Cubaanse principes: in plaats van mojito dronk ze caipirinha op een zonovergoten terrasje met een net uit Rio teruggekeerde Bob. En ik moet zeggen, toch ook niet slecht hoor.

(in augustus)

heeft gisteren haar coiffeur (in zijn woorden) “un orgasme cappilaire” laten beleven. Hij mocht er tien cm afknippen! Whahey Maar ‘t resultaat mag er zijn. Very curly wurly. En fris in de nek. Dat ook.

is terug. Naar het schijnt. Mijn lijf waarschijnlijk al wel, mijn hart en ziel nog niet. Zeilen is fantastisch.

(in september)

september, de eerste. Arne en Lisa zijn aan het volgende lange deel van hun leven begonnen, al beseften ze het vanmorgen duidelijk nog niet

Arne daarnet aan de telefoon tegen zijn papie: “…en we hebben ook een agenda gekregen. Allez, geen echte hé!” Ik zeg: “Jawel, wel een echte!” Schooltje spelen, denkt hij duidelijk nog steeds

is gisteren gaan fietsen doorheen het Pajotse land, 50 km. Smaakt naar meer.

vraagt zich af wanneer ze nog eens in een proper huisje kan wakker worden… ipv in een huis vol werkvolk, stof en vuil, om niet te spreken over het lawaai. pfffffffffffffffff

kiekevlees: als twee jobstudentjes je komen bedanken voor alles

is vandaag twee jaar getrouwd! Katoenen bruiloft

vindt het wel minder dat de kabouterkes hare was, strijk en kuis niet hebben gedaan terwijl zij op weekend was.

heeft deze ochtend de hele tijd met haar handen in de javel en de ammoniak (eikes!) gezeten… maar haar huis blinkt terug gelijk een spiegelke! (voor het eerste sinds vier maanden) hèhè.

(in oktober)

draagt haar schaapje vol fierheid en blijdschap!

naait scoutslinten en kentekens op scoutshemdjes. Twee keer zeven dingskes man! En ik. kan. niet. naaien.

(in november)

en de waanzinnig pijnlijke hernia-opstoot

is super fier op haar kroost: alletwee een super goed eerste rapport. Straks bak ik pannenkoeken om het te vieren!

(in december)

ziet ginds de stoomboot komen… en neemt zich voor er extra van te genieten, zolang ze er nog in geloven. Zo schoon jong, als ze hier samen kijken naar Jan Decleir.

Arne sprong een gat in de lucht en riep heel luid “yes!” en Lisa zei wel vijf keer: “wij zijn toch wel verwend hé mama!”

zoekt en leest gedichten die haar aan haar papa doen denken (als onderdeel van een verrassing voor zijn verjaardag).

telt af… nog vijf dagen en de dagen beginnen weer te lengen!

maakt zich een paar voornemens, of het goede zijn, dat valt nog af te wachten…

hiep hiep hoera

Vandaag is mijn papa zestig jaar!

We hebben hem zaterdag in de bloemetjes gezet. We hadden op voorhand allemaal tekstjes bijeen gezocht die ons aan hem deden denken. Die tekstjes hebben we dan gebundeld, en mijn schoonzusje Katrien heeft er een prachtig boekje van gemaakt. Er zat veel poëzie bij, wat filosofie, wat psychoanalyse. Een paar prentenboeken. Een songtekst. Een romanfragment. We zijn dan gaan wandelen bij de abdij van ‘t Park, en daar hebben we, in dat prachtige witte decor, enkele tekstjes voorgelezen. Hij moest dan raden wie welk fragment gekozen had. Schoon.

Nadien was het cadeautjes en eten en drinken en taart.

Een heerlijk feestje.

nog ééntje om het af te leren

Changement de décor

het had een paar uur gesneeuwd en ik keek naar buiten:
er lag sneeuw op de straat
sneeuw in de tuinen
sneeuw op de auto’s
sneeuw op de daken
sneeuw op de bomen
sneeuw zelfs op de randen van de hekken

en ik moest dan ook wel tot de slotsom komen:
ja, het is inderdaad een witte wereld

(Cees Buddingh’)

de braam

DE  BRAAM

Mijn aandacht verdelend tussen de vrucht
die ik pluk
en de volgende vrucht
waarheen mijn hand zich zal bewegen,
bedenk ik,
dat al deze beweringen en schrammen,
hoewel zij weinig over de vruchten zelf vertellen,
toch onthullen dat het bramen zijn die ik pluk.

(Gerrit Bakker)